સવારે વિરોધ સાંજે પ્યાર થઇ જાય છે

કીટલી ને કાફેમાં છે ફેર , ઓ Bro મારા કીટલી ને કાફેમાં છે ફેર બંનેની પોતાની લ્હેર , ઓ Bro મારા કીટલી ને કાફેમાં છે ફેર અસલની કીટલી પર પ્યાલા રકાબી અને બેસવાને મૂડા ને પાટલી પાણી પીવાને કાજ મુકી હો બાજુમાં હોય નાનકડી ઢોચકી કે માટલી આખી ને અડધી હવે એની પણ અડધી તોય એવી મજા ન આવે ઘેર , ઓ Bro મારા કીટલી ને કાફેમાં છે ફેર કીટલી પર politics discuss થતું પણ ચૂસકીમાં પૂરો થાય ખેલ ચર્ચા પછી હાથ ખંખેરી ઊભા મુકી issue ને એના ઉકેલ કોઇ ગાંઠે ન બાંધે વેરઝેર , ઓ Bro મારા કીટલી ને...

જાતને ઓળખી શકાય નહીં! એટલું દૂર પણ જવાય નહીં! ધન તમારું તો પારકી થાપણ, જાત પર ખર્ચ જે કરાય નહીં! જીતવાનું જ લક્ષ્ય જેનું હોય, એની સાથે કદી રમાય નહીં. છાત્ર માટે ગુરુ તો હોય જ છે, બાકીનાનો કોઈ ઉપાય નહીં! સમજી સમજાવી ન શકો જે ખુદ, એટલું, એવું તો લખાય નહીં! વાર હથિયારનો તો ટાળી શકો, ઢાલથી તો કદી બચાય નહીં! જીદ કરે, એ તો નાનું બાળક છે, મન જે માંગે બધું અપાય નહીં! સંદીપ પૂજારા

નમતો સૂરજ ગમતો લાગે જો દીકરો ફોટો પાડે તો જામ જીવનનો ઝમતો લાગે જો દીકરો ફોટો પાડે તો સૂરજને પાછળ મુકીને પડછાયો આગળ લંબાતો સૂરજને પણ દમતો લાગે જો દીકરો ફોટો પાડે તો એકલની પગદંડી જેવા સૂને મારગ ચાલ્યો જાતો એ મારગ ધમધમતો લાગે જો દીકરો ફોટો પાડે તો સૂરજ એ,, આકાશ છે એ, ને સમય સાંજનો એ જ છતાંયે વહેતો તોયે થમતો લાગે જો દીકરો ફોટો પાડે તો કેમેરાના લેન્સની સાથે ભાર જીવનનો એને હાથે હસતાં હસતાં ખમતો લાગે જો દીકરો ફોટો પાડે તો ચાલ્યો દોડ્યો હાંફ્યો ત્યારે આજે અહીંઆ પહોંચ્યો છું હું થાક જીવનનો શમતો લાગે જો દીકરો...

યુદ્ધના પ્રચંડ વાવાઝોડાના હૃદયમાં, જ્યાં હિંમત હોય છે ઉમદા સ્વરૂપમાં. ત્યાં એક સૈનિક, બહાદુર અને નીડર, ખંત તેનો બખ્તર, વતનની રક્ષા તેની ફિકર. અતૂટ શક્તિ ધરાવે શૂરવીર સૈનિક, દરેક શ્વાસે આગળ વધે આ સાહસિક. ખંતીલું ખંત તેને આપે માર્ગદર્શન, ન લેશે વિરામ જો ન થાય વિજય દર્શન. ઊંડી બિહામણી ખાઈમાં, જ્યાં ભય વસે છે, નિર્ભય સિપાહી દુશ્મનોનો સામનો કરે છે. સક્રિય ખંત છે તેની વિશ્વસનીય ઢાલ, આ શૂરવીરતા છે દેશભક્તિનો કમાલ. જ્યારે આશા ઝાંખી થાય કે સાથીઓ પડી ભાંગે, ત્યારે તેનું અચળ ખંત ભીતર અગ્નિ પ્રજ્વલિત કરે. સદાકાળ સરહદની રક્ષા કરે વીર જવાન, ન ક્યારેય ભુલાશે એમનું આ બલિદાન! ફોલ્લી...

છોકરી એ એક પોસ્ટ મૂકી - "હાથ ઉપર મચ્છર કરડી ગયું..! પોસ્ટ વાંચતા જ ધરતી ફાડી ને અચાનક પાતાળમાંથી પ્રગટ થયેલાં બાયુંઘેલી સેવાભાવી લોકો ની એ પોસ્ટ પરની અમુક કોમેન્ટું...👇 •⁠ ⁠ઓહ માય ગોડ...જાનું, તું ઠીક તો છે ને...? •⁠ ⁠હું એ નાલાયક મચ્છર નું લોહી પીઇ જઈશ... •⁠ ⁠એવાં મચ્છરો ને તો પૈદા થવાનો કોઈ હક જ નથી... •⁠ ⁠તું ખાલી એનું એડ્રેશ આપ, બાકીનું બધું હું સંભાળી લઈશ... •⁠ ⁠ઓહ બેબી, તું તારું ધ્યાન રાખજે... •⁠ ⁠હું હમણાં ઘરે આવું છું પછી આપડે હોસ્પિટલ જઈશું. તને મચ્છર નું ઇન્ફેક્શન પણ લાગી શકે છે... •⁠ ⁠એવા મચ્છર જન્મતાની સાથે...

બીજી કોઈ તકલીફથી એ ડરવા નહીં દે, મિત્રો ભલે હેરાન કરે, કરવા નહીં દે. દુઃખ દર્દનો ઊગશે કદી જો છોડ જીવનમાં, મિત્રો હશે જો સાથે તો પાંગરવા નહીં દે! જલસા કરે ને વાપરે ધન રોજ તમારું, મિત્રો કદી ઝોળી બીજે પાથરવા નહીં દે. જાણે છે તમારાથી વધુ તમને જો મિત્રો, તો વાત હૃદયમાં કોઈ સંઘરવા નહીં દે. બે ચાર હશે, કે જે કરે જીવવું મુશ્કેલ, બે ચાર એ મિત્રો જ વળી મરવા નહીં દે! સંદીપ પૂજારા

જેવું ઈચ્છો, બધું તો થાય નહીં! તોય જીવનને કંઈ ત્યજાય નહીં! એવી લાંબી સફર કરાય નહીં! 'મિત્ર' થી 'શત્રુ' તો થવાય નહીં! બહાર ભિક્ષુકની હોય લાંબી કતાર, એવા મંદિર કદી ચણાય નહીં! કોઈ સહેલાઈથી ભૂલે તમને, એ જ ઘટના પછી ભુલાય નહીં! એ તો ગંગા છે જ્યાં ને ત્યાં ન વહે! હર કોઈ સામે તો રડાય નહીં! ખુદ ભૂલી જાય એના ઈશ્વરને કોઈને એટલા પૂજાય નહીં! ધર્મ પહેલો બધા જ ધર્મોનો, લાગણી કોઈની દુભાય નહીં! સંદીપ પૂજારા

ઘણાંને ઘરનો જબરો મોહ હોય છે. બધું ઘરનું જ જોઈએ. ખાવાનું ઘરનું, સૂવાનું ઘરનું, ઘરવાળી ઘરની...જોકે, ઘરવાળી તો ઘરની જ હોય ! બહારની હોય તોય ઘરમાં ન ચાલે. એ ખરું કે પરણે નહીં ત્યાં સુધી, છોકરો બહારનું ખાઈને જ મોટો થતો હોય છે. ભણવાનું ગામની બહાર હોય તો છોકરો મેસમાં ખાઈને બધું 'મેસ' કરતો હોય છે ને સિલકમાં મેશ જેવો જ રહી જતો હોય છે. એ બિચારો તો છેક પરણે ત્યારે ઘરનું ખાતો થાય છે. મારું પણ એવું જ હતું. નાનો હતો ત્યારે બાએ કોળિયા ભરાવેલા, તે પછી તો રજાઓમાં ઘરે જવાનું થતું તો ઘરનું ખાવાનું મળતું. એ પછી નોકરી...

કાકી થી કંટાળેલા કાકા કાકીને છોડીને પાછા આવવાના ઈરાદાથી કાકીને કુંભના મેળામાં લઈ ગયા..હવે બન્યું છે એવું કે, કાકી ને તો કુંભ ના મેળામાંથી આવી ગયા ને અઠવાડીયુ થયુ પણ કાકાના કોઈ વાવડ નથી . કાકા ગંગામાં ડુબકી લગાવવા ગયા ત્યારે કાકી.. .કાકા નો મોબાઈલ પાકીટ અને કપડાનો થેલો લઇને આવતા રહ્યા છે. 😀 કાકી મનમાં બબડતા હતા." જતાની બે ટીકીટ અને વળતાની એક ટીકીટ બુક કરાવી હતી..." ડોહા.... ફરજે હવે નાગા બાવા ભેગો...

તેં સીવેલા સંબંધોને આજે પણ પ્હેરું છું વટથી, દિલ દઈને લીધેલા ટાંકા, એમ નથી કૈં તૂટતા ઝટથી! આવી રીતે ધોળે દિવસે, પડછાયો થૈ સાથે ના ફર, ઈર્ષ્યા થાશે સૂરજને પણ, તારી મારી આ ઘરવટથી! કૂવાકાંઠો પડખે છે પણ બેડું તોય રહ્યું છે ખાલી, લેણાદેણી ક્યાં છે મારે એક ટકો પણ આ પનઘટથી? સઘળી વાતે સુખ છે કિન્તુ નાની સરખી મુશ્કેલી છે, ઘર છે મારું આ કાંઠે ને પ્રીત કરી છે સામા તટથી! અટકાવું તો ખિન્ન થશે ને ધમકાવું તો ઓર વટકશે, કામ ખરેખર લેવું પડશે, ઇચ્છા સાથે સમજાવટથી! તારી જેમ નથી વેડફતો, ગમ્મે ત્યારે માંગી જોજે, આંસુના પ્રત્યેક ટીપાનો રાખું...