આજે મારે સ્કૂલનો પહેલો દિવસ, સવારમાં પરાણે પરાણે કેતકીબેને મને જગાડ્યો અને હું હમેશાની જેમ નખરાં કરતો કરતો જાગ્યો. શું કરવું ૬ વર્ષનો થયો તો હવે આ સ્કૂલ નામના વાઇરસને અંગે લગાડવો જ પડશે. હું જ્યારે નાનો હતો, જો કે હજી નાનો જ છું પણ આ તો ૩ વર્ષનો હતો ત્યારે મારા બધા પિતરાઇ ભાઈ બેન મને એની સ્કૂલ વિશે વાતો કરતાં, “અમારે તો બહું મોટી સ્કૂલ છે, ૫ માળની અને મોટા મોટા ક્લાસરૂમ, ડિજિટલ બોર્ડ આમ જાણે અમે તો ફિલ્મ જોતાં હોઇએ તેવું જ લાગે.” આવા ફાકા સાંભળીને મને હમેશાં થતું હતું કે, “આ લોકોની સ્કૂલ એટલી હાઇ – ફાઈ છે તો મારે તો તુષારભાઈ અને કેતકીબેન આ લોકોથી પણ સારી સ્કૂલમાં ઍડ્મિશન લેશે, દેખા દેખી નામનો વાઇરસ ઘર કરી ગયો છે એ બન્નેને.”
પણ સાચું કહું તો ગજબ કહેવાય હો… જ્યારે મારા ઍડ્મિશનનો સમય આવ્યો ત્યારે અમે જે સ્કૂલમાં ગયા તે ઇન્ટરનેશનલ સ્કૂલ, મોટું જબર મેદાન, સ્વિમિંગ પુલ, કેન્ટીન, ઇન્ડોર અને આઉટડોર રમતનો વિભાગ, એસી ક્લાસરૂમ, મોડેલ જેવા લગતા શિક્ષકો. આ બધુ જોયને તો હું જરાક અંજાય ગયો કે આ કોઈ સ્કૂલ છે કે પછી ફાઇવ સ્ટાર હોટેલ! હજી તો કાઇ મને ખબર પડે નહીં ને ત્યાંનાં પ્રિન્સિપલએ મારી એન્ટ્રન્સ એક્ઝામ લીધી, અને મારી તો ઠીક હતી આ તુષારભાઈ અને કેતકીબેનની પણ ગૃમીંગ એક્ઝામ લીધી, લાગ્યું ને તમને પણ નવીન, મને પણ થયું જ આ કાઈક નવો વાઇરસ આવ્યો લાગે, વિધાર્થીની સાથે સાથે વાલીની પણ એક્ઝામ લેવાની. લેવી જ પડે ત્યાં બધા લખપતિ અને કરોડપતિના છોકરા છોકરીઓ આવે ભણવા અને એના વાલી બધા બોવ ઊચી નોટ અને અહીં મારા મા – બાપ બિચારા કાઠિયાવાડી, દેખા દેખીના વાઇરસમાં ઘૂસી ગયા આ ઇન્ટરનેશનલ વાઇરસમાં.
મને તો એમ જ હતું કે અહીં મારુ શું થશે પણ ભલું કહેવાય કોરોનાનું કે એણે ઓનલાઇન ભણવાનું અને શિક્ષકોને ભણાવાનું ચાલુ કરાયું. આ ઓનલાઇન ભણવાનું એ મારો સૌથી ફેવરિટ વાઇરસ છે, બોવ જ મજા આવે, સવાર સવારમાં પરાણે કેતકીબેન જગાડે એટલે કાઇ તૈયાર થવાનું કે એવી કાઇ માથાકૂટ જ નહીં. જાગીને સીધા ફોનમાં ઓલા ચીન વાળાના ઝૂમમાં જોડાય જવાનું, એમા અમારી મેડમ એક પછી એક લેટર, નંબર ને કાઈક ને કાઈક શિખવાડતી હોય, અને હું મોજે મસ્તરામ માઇક ઓફ કરી, કેમેરા ઑન રાખી પાછી એક ઊંઘ કરી લેવાની. સાહેબ, કાઈક રીત હોય ને, હજી તો હું ૬ વર્ષનો છું ત્યાં તો ૯ ૯ તો મારે વિષય આવે, મારી ઉમર કરતાં અને મારી હાઇટ કરતાં તો ચોપડા વધુ છે. આ ઇન્ટરનેશનલ વાઇરસ મને સાચું સરખી રીતે લોકડાઉનમાં ડાઉન રાખે છે.
છેલ્લા ત્રણ – ચાર દિવસથી સ્કૂલ નહીં, ઓનલાઇન ક્લાસ નહીં.. બહુ જ શાંતિનો અનુભવ થાય છે. પણ ખબર નહીં આ માણસોમાં કેટ કેટલા વાઇરસ છે, માંડ જરાક શાંતિ હતી ત્યાં આ દિવાળી આવી અને કેતકીબેનએ કાઢ્યા ઘરના કામ. હવે હું, એટલો નાનો છું ને તો પણ મને નાનું મોટું કામ તો સોંપ્યા જ કરે. સાચું કહું તો એવો નિયમ જ આવવો જોઈએ કે, ઘરના દસ્તાવેજ જેના નામે હોય એણે જ ઘરની સાફ સફાઇ કરવાની. બધુ પત્યું એટલે અમે ધૂમ ધડાકા સાથે ફટાકડા ફોડ્યા અને મજા કરી પરંતુ એક આ બધાની આદત મને બોવ જ વિચિત્ર લાગી. મારુ બિચારું અમારા ઘર પાસેનું એક નાનું એવું ગલૂડિયું એના કાન પાસે અમુક શેરીના છોકરાઓએ સૂતળી બોમ્બ ફોડ્યો અને બિચારા પેલા ગલૂડિયાને કેવું હેરાન કર્યું. ખબર નહીં આ માણસોને મૂંગા પશુઑ પર આવું કરવું કેમ ગમતું હશે! એવા એવા નંગ વાઇરસ છે ને અલગ અલગ એવી રીતે બોમ્બ ફોડે ને, “પોદળામાં બોમ્બ મૂકીને બધુ ચીતરી મૂકે, માટલાંમાં બોમ્બ મૂકી માટલાં ફોડે, જાહેર શૌચાલયમાં જઈને ત્યાં અર્ધી રાત્રે બોમ્બ ફોડે.” સાચું ખૂબ જ ખતરનાક રીતે આવા વાઇરસ ફેલાવે છે.
આપણે રહ્યા ગુજરાતી એટલે દિવાળી પછી બેસતું વર્ષ અને આ વર્ષ તો મને સમજણ આવી ગઈ હતી કે, મારી જેવા બધા નાના છોકરા શું કામ આ દિવસની રાહ જોતાં હોય છે. હું તમને જોવો એક અમારા પરિવારના ગજબ વાઇરસ વિશે જણાવું. મને કેતકીબેન અને તુષારભાઈ, કેતકીબેનના કાકાના ઘરે લઈ ગયા અને હું ખૂબ ખુશ કે ચલો આજે તો કાઈક સરસ રોકડી થશે. મમ્મીના કાકાએ અમને ત્રણેયને ૧૦૦, ૧૦૦ રૂપીયા આપ્યા અને કાકા પછી માવો ખાવા જતાં રહ્યા અને અમે બધા ત્યાં કાકી અને મામા સાથે વાતોએ લાગ્યા. અમે અર્ધી કલાક જેવુ બેઠી વિદાય લીધી તો કાકીને યાદ નહીં રહ્યું હોય તો તેઓએ પણ અમને પાછા ૧૦૦ ૧૦૦ રૂપીયા આપ્યા, મમ્મી પપ્પાએ ઘણું કીધું કે કાકાએ આપ્યા છે પણ કાકી ના માન્યા અને તેમણે પરાણે આપ્યા.
મજા તો આવી બીજા દિવસે, જ્યારે સવાર સવારમાં કાકા ઘરે આવ્યા અને તુષારભાઈને કે તમને ત્રણેયને અમે ૨ વાર ૩૦૦ રૂપીયા આપી દીધા છે, તો મે આપેલા પાછા લાવો. અને કેતકીબેન, તુષારભાઈ સામે જોવે અને હું એ બન્ને સામે અને એટલી હદે કેતકીબેનને શરમ આવી કે વાત ના પૂછો. ગજબ ગજબના લોકો રહે છે, આ દુનિયામાં આ એક વસ્તુ બાકી હતી એ પણ થઈ ગઈ, દીધેલ આશીર્વાદ પાછા કોઈ ના લે પણ આ અમારા કાકાએ નવો ચીલો ચીતર્યો.
મજા છે બોસ આ દુનિયામાં મજા, ૬ વર્ષની ઉમરમાં મને આવા અનુભવ થાય છે તો હજી તો મારે ઘણી દિવાળી જોવાની છે અને જાત જાતના વાઇરસને, મને તો મજા આવે છે આશા છે તમને પણ મારા આવા ખટ મીઠા અનુભવ વાંચવાની મજા આવતી જ હશે. હવે દિવાળીનું વેકેશન છે તો પાછા આપણે એ પૂરું થાય એટલે ભેગા થઈએ. અનન્ય તરફથી તમને બધા ને શુભ દિપાવલી અને નુત્તન વર્ષાભિનંદન, બચીને રહેજો મારી જેમ આવા અલગ અલગ નંગ વાઇરસથી.
