લાહોરના અનારકલી બજારની ભીડભાડ વચ્ચે, જૂની ઈમારતોની આડમાં એક નાનકડી પુસ્તકોની દુકાન હતી. દુકાનનો માલિક ‘ચાચા કરીમ’ તરીકે ઓળખાતો હતો. સફેદ દાઢી, આંખોમાં સુરમો અને ઉર્દૂ શાયરીનો શોખીન કરીમ આખા બજારમાં લોકપ્રિય હતો. પણ કોઈને ખબર નહોતી કે આ શાંત દેખાતો વૃદ્ધ હકીકતમાં ભારતીય ગુપ્તચર સંસ્થા (RAW) નો સૌથી કાબેલ જાસૂસ, મેજર રુદ્ર હતો.
રુદ્ર છેલ્લા ૧૨ વર્ષથી પાકિસ્તાનમાં ‘ડીપ કવર’ મિશન પર હતો. તેનું કામ હતું દુશ્મનોની ચાલને સમજવી અને ભારત પર આવનારી મુસીબતને પહેલાં જ ડામી દેવી.
એક વરસાદી રાત્રે, રુદ્રને એક સાંકેતિક મેસેજ મળ્યો. પાકિસ્તાનની ગુપ્તચર એજન્સી ISI અને એક આતંકી સંગઠન મળીને ભારતના ઉત્તર સીમાડા પર એક મોટા હુમલાનું ‘ઓપરેશન બ્લેક સ્ટોર્મ’ પ્લાન કરી રહ્યા હતા. હુમલો માત્ર ૨૪ કલાકમાં થવાનો હતો. રુદ્ર પાસે સમય નહોતો. માહિતી સચોટ હતી, પણ તેને ભારત સુધી પહોંચાડવી એ મોતને ભેટવા બરાબર હતું. કારણ કે લાહોરના નેટવર્ક જામ થઈ ગયા હતા અને સર્વેલન્સ કડક હતું.
રુદ્ર જાણતો હતો કે પરંપરાગત રીતો કામ નહીં લાગે. તેણે ‘ધુરંધર’ રસ્તો અપનાવ્યો – એટલે કે એવી ચાલ જેની દુશ્મન કલ્પના પણ ન કરી શકે.
તેણે પોતાની પુસ્તકની દુકાનમાં રાખેલા એક ખાસ રેડિયો ટ્રાન્સમીટરનો ઉપયોગ કરવાનું જોખમ લીધું, જે વર્ષોથી ધૂળ ખાતું હતું. જેવો તેણે મેસેજ કોડ કર્યો, પાકિસ્તાની કાઉન્ટર-ઇન્ટેલિજન્સને સિગ્નલ મળી ગયું. પાંચ જ મિનિટમાં પોલીસની ગાડીઓના સાયરન ગુંજી ઉઠ્યા. દુકાન ઘેરાઈ ગઈ.
રુદ્ર પાસે ભાગવાનો રસ્તો નહોતો, પણ તે ગભરાયો નહીં. તેણે શાંતિથી ચાનો કપ ભર્યો અને દુકાનના કાઉન્ટર પર બેસી ગયો. જ્યારે પાકિસ્તાની ઓફિસર બંદૂક સાથે અંદર ઘૂસ્યો અને પૂછ્યું, “વો ટ્રાન્સમીટર કહાં હૈ?”
રુદ્ર હસ્યો અને એક જૂનું પુસ્તક ઓફિસર તરફ ધર્યું. પુસ્તક હતું – ‘ધ આર્ટ ઓફ વોર’. ઓફિસરનું ધ્યાન ભટક્યું. તે જ ક્ષણે, રુદ્રએ દુકાનની નીચે બનાવેલી સુરંગનો લીવર દબાવ્યો અને ધુમાડાના ગોટેગોટા વચ્ચે તે ગાયબ થઈ ગયો.
પરંતુ અસલી ‘ધુરંધર’ કામ તો તેણે પહેલેથી જ કરી નાખ્યું હતું. જે રેડિયો સિગ્નલ તેણે મોકલ્યું હતું તે ભારતીય સેના માટે નહોતું, પણ પાકિસ્તાની એર ટ્રાફિક કંટ્રોલની ફ્રિકવન્સી પર હતું, જેમાં તેણે જાણીજોઈને ખોટી માહિતી લીક કરી હતી કે “આતંકીઓનો પ્લાન લીક થઈ ગયો છે અને તેઓ ISI ના હેડક્વાર્ટર પર જ હુમલો કરવાના છે.”
આ ફેક ન્યૂઝથી પાકિસ્તાની તંત્રમાં અફડાતફડી મચી ગઈ. તેઓએ પોતાના જ આતંકી કમાન્ડરોની ધરપકડ કરવાનું શરૂ કર્યું અને ભારત પરનો હુમલો અંદરોઅંદરના અવિશ્વાસને કારણે રદ કરવો પડ્યો.
રુદ્ર સીમા પાર કોઈને જાણ કર્યા વગર પોતાનું કામ કરી ગયો હતો. આજે પણ લાહોરની ગલીઓમાં કોઈને ખબર નથી કે તે રાત્રે શું થયું હતું.
માતૃભૂમિની રક્ષા માટે માત્ર બંદૂક નહીં, પણ તીક્ષ્ણ બુદ્ધિની જરૂર હોય છે. જે અંધારામાં રહીને પ્રકાશનું રક્ષણ કરે, એ જ સાચો ‘ધુરંધર’.
બોધ: સાચો દેશભક્ત ક્યારેય શ્રેય લેવા માટે નથી લડતો, તે માત્ર પોતાના દેશની સુરક્ષા માટે જીવે છે.
Story By – Misty Vision Raval
