કવિનો ડર

છોકરી એ એક પોસ્ટ મૂકી - "હાથ ઉપર મચ્છર કરડી ગયું..! પોસ્ટ વાંચતા જ ધરતી ફાડી ને અચાનક પાતાળમાંથી પ્રગટ થયેલાં બાયુંઘેલી સેવાભાવી લોકો ની એ પોસ્ટ પરની અમુક કોમેન્ટું...👇 •⁠ ⁠ઓહ માય ગોડ...જાનું, તું ઠીક તો છે ને...? •⁠ ⁠હું એ નાલાયક મચ્છર નું લોહી પીઇ જઈશ... •⁠ ⁠એવાં મચ્છરો ને તો પૈદા થવાનો કોઈ હક જ નથી... •⁠ ⁠તું ખાલી એનું એડ્રેશ આપ, બાકીનું બધું હું સંભાળી લઈશ... •⁠ ⁠ઓહ બેબી, તું તારું ધ્યાન રાખજે... •⁠ ⁠હું હમણાં ઘરે આવું છું પછી આપડે હોસ્પિટલ જઈશું. તને મચ્છર નું ઇન્ફેક્શન પણ લાગી શકે છે... •⁠ ⁠એવા મચ્છર જન્મતાની સાથે...

ઘણાંને ઘરનો જબરો મોહ હોય છે. બધું ઘરનું જ જોઈએ. ખાવાનું ઘરનું, સૂવાનું ઘરનું, ઘરવાળી ઘરની...જોકે, ઘરવાળી તો ઘરની જ હોય ! બહારની હોય તોય ઘરમાં ન ચાલે. એ ખરું કે પરણે નહીં ત્યાં સુધી, છોકરો બહારનું ખાઈને જ મોટો થતો હોય છે. ભણવાનું ગામની બહાર હોય તો છોકરો મેસમાં ખાઈને બધું 'મેસ' કરતો હોય છે ને સિલકમાં મેશ જેવો જ રહી જતો હોય છે. એ બિચારો તો છેક પરણે ત્યારે ઘરનું ખાતો થાય છે. મારું પણ એવું જ હતું. નાનો હતો ત્યારે બાએ કોળિયા ભરાવેલા, તે પછી તો રજાઓમાં ઘરે જવાનું થતું તો ઘરનું ખાવાનું મળતું. એ પછી નોકરી...

કાકી થી કંટાળેલા કાકા કાકીને છોડીને પાછા આવવાના ઈરાદાથી કાકીને કુંભના મેળામાં લઈ ગયા..હવે બન્યું છે એવું કે, કાકી ને તો કુંભ ના મેળામાંથી આવી ગયા ને અઠવાડીયુ થયુ પણ કાકાના કોઈ વાવડ નથી . કાકા ગંગામાં ડુબકી લગાવવા ગયા ત્યારે કાકી.. .કાકા નો મોબાઈલ પાકીટ અને કપડાનો થેલો લઇને આવતા રહ્યા છે. 😀 કાકી મનમાં બબડતા હતા." જતાની બે ટીકીટ અને વળતાની એક ટીકીટ બુક કરાવી હતી..." ડોહા.... ફરજે હવે નાગા બાવા ભેગો...

આપણે દરેક ને બાળપણ થી અમુક વસ્તુ માટે ના પાડવા માં આવે છે કે આપણે આ કરવાનું અને આ નહિ કરવાનું એનું સામાન્ય કારણ એ કે આ વસ્તુ સારી છે અને આ વસ્તુ ખરાબ , આ તફાવત આપણે પેહલે થી ઘરથી મળે છે, પણ આનું પાછળનું એક અલગ જ માનિસક વ્યવસ્થા આપના પાસે છે, સામાન્ય નિયમ એમ છે કે જે તમે સતત ચિંતન કરો એ વસ્તુ તમારા અસ્તિત્ત્વ માં પ્રવેશવા લાગે છે, કોઈ વસ્તુ કરવી કે ના કરવી એની પાછળ પણ આ જ વાત લાગુ પડે છે, વારંવાર મન જે વસ્તુનું ચિંતન કરે એ એની તીવ્ર ઈચ્છા માં રૂપાંતરિત થઈ...

ગુજરાતણોએ માત્ર નકલખોરી હક્ક ની કાયદાકીય નોંધણી કરવાના બાકી રાખ્યા છે. બાકી તમે થોડી જ વારમાં જોશો કે ગુજરાતી ભાષામાં કંઈ કેટલીયે કહેવતો અને રૂઢિપ્રયોગોનો જન્મ રસોડામાં જ થયો છે! આમાં સૌથી પહેલા ક્રમે આવે છે એક જ શબ્દનો રૂઢિપ્રયોગ... ‘બાફ્યું!’ તમે કંઈ પણ ભૂલ કરો, ઊંધું મારો, લોચો પાડો... તો એના માટે સર્વસામાન્ય પ્રતિભાવ છે : ‘બાફ્યુ!!’ એ પછી મહિલાઓનો ખુબ ગમતાં શબ્દો છે : ‘કાચું કાપ્યું!’ પુરુષોની કોઈ પણ સિદ્ધિનો નકારાત્મક પ્રતિભાવ પણ એક જ શબ્દમાં... ‘કંકોડા?’ 'શું તમે કંકોડા કમાયા?' 'કંકોડા મેચ જીત્યા?' 'કંકોડા જાન લઈને આયા?' કહેવતો નો જન્મ રસોડામાં હોય ત્યાં શાક ના હોય તે...

મારું મન વિપરીત સ્થિતિમાં પણ શાંત રહી શકતું હોય હું ખડખડાટ હસી શકતો હોઉં અને ઘસઘસાટ ઊંઘી શકતો હોઉં મને ભૂખ અને થાક અને પ્યાસ લાગી શકતાં હોય મહારોગ કે દેવું ન હોય મારું પોતાનું એક ઘર હોય અને એની નીચે મારાં સ્વજનો સાથે હું મારી દાલ ~ રોટી ખાઈ શકતો હોઉં ચાય ની ચૂસકી લેતાં લેતાં શનિવારની સાંજે મને ગમતા મારા મિત્ર કે મિત્રો સાથે બેસી શકતો હોઉં તો થૅંક યૂ, ગૉડ ! મારી યોગ્યતા કરતાં તે મને ઘણું વધારે આપી દીધું છે! અને જીવનના છેલ્લા દિવસ સુધી બસ આટલું રહી શકે તો.. મરતી વખતે હું કહીશ.. લહેર પડી...

આમ, લંકાનું દહન પણ ના કરાય! ફિંડલું બે પાંચડામાં ના વળાય! સહેજ રમવા આપવું 'તું, બુમરાહ! ટાંટિયા પહેલા જ બોલે ના કપાય! ભૈ શમી! દરરોજ પંજા ના મરાય! સ્પિનરો માટેય કંઈ બાકી રખાય! રોકવા પણ જોઈએ મહેમાનને! વીસ ઓવરમાં જ ના પાછા કઢાય! માર મંદીનો એને મારી રહ્યો, તો, ઉપરથી, આવી રીતે ના મરાય! કોહલી ભૈ! નક્કી હન્ડ્રેડ આવશે! આમ, ઉતાવળિયો બની, વિકેટ અપાય!? 'ટ્વેન્ટી-ટ્વેન્ટી' જેમ ઝટ પૂરું કર્યું! 'વન ડે'માં થોડીક તો 'ધીરજ' ધરાય! ✍️ ડૉ. ધીરજ એસ. બલદાણિયા,

ચંદ્ર પર મારુંય ખુદનું ઘર હશે! સહુ સગાં ત્યાં આવવા તત્પર હશે! રોજ જે બકરીને હું જોતો હતો, એય મારા આંગણા ભીતર હશે! 'ડોશીમા' જે દૂર દેખાતાં હતાં, એમનો હાથ આજથી શિર પર હશે! ચંદ્રયાને ચકચકિત ફોટા લીધા, કેટલા ત્યાં સ્વર્ણના પથ્થર હશે! 'ચંદ્રમામા' આટલા સોહાય, તો, 'રોહિણી મામી'ય શું સુંદર હશે! સાંભળ્યું - ત્યાં 'ગ્રેવિટી' છે સોળ ટકા, 'છગ્ગો' મારો છ ગણ્યો અધ્ધર હશે! ચંદ્રયાન એકમેવ, દક્ષિણે જતાં, દેશ મારો, વિશ્વથી સધ્ધર હશે! જોઈ તપ વૈજ્ઞાનિકોનું આકરું, થાય - એનાં રૂપમાં ઈશ્વર હશે! ફાવી જાશે ત્યાંની જો આબોહવા, તો, 'ધીરજ'નું સો વીઘા ખેતર હશે! ડૉ. ધીરજ એસ. બલદાણિયા

  સ્વર્ગમાં મોરની ડોક જેવી પાતળી કમરવાળી અપ્સરા સોનાના હિંડોળે બેસી જેમ હિલોળા લેતી હીંચકા ખાતી હોય એવી જ લયમાં હાલતો કંદોઈનો હાથ જાણે હેમનું વરખ ઉતારી રહ્યો હોય એમ ફાફડા પડતા હોય, મત્સ્યકન્યા જેમ પ્રભાતનાં પહેલા પહોરમાં જળસપાટી પર વિહરી રહી હોય એમ મરી નાખેલા ફાફડા સીંગતેલમાં તેલવિહાર કરી રહ્યા હોય. ચણાના લોટની મીઠી સોડમ કસ્તુરી મૃગને પણ ઈર્ષ્યા કરાવે એમ પ્રસરી તમામ લોકોની નાસિકાને પ્રફુલ્લિત કરી રહી હોય. કુંવારીકાની આંગળીઓ જેવો સુંવાળો કાચા પપૈયા, કાચી કેરી, કુણી કાકડી તેમજ ગાજર, બીટ નો સંભારો ખૂણેથી ડોકા દેતો હોય. કોઈ યોધ્ધાની કરડાયેલી તલવાર જેવા ત્રાંસા અને રણમાં ચમકતા ભાલાના મથાળા...

હાસ્યમ શરણમ ગચ્છામી ! વિશ્વની શ્રેષ્ઠ લાગણીઓમાંની એક જે જીવનમાં ખૂબ જ ઉત્સાહ લાવે છે તે હાસ્ય છે. તે ખરેખર વિશ્વની શ્રેષ્ઠ દવાઓમાંની એક છે. ઉપરાંત, પછી ભલે તે સ્મિત હોય કે માત્ર થોડો ખડખડાટ, હાસ્ય આસપાસના વાતાવરણ અને મૂડને સંપૂર્ણપણે બદલી નાખે છે. વધુમાં, તે તમને સારું અનુભવે છે અને તમારી આસપાસના દરેકને પણ સકારાત્મક વાઈબ્સનો અનુભવ થશે. હાસ્ય એ શ્રેષ્ઠ દવા છે નિબંધ તમને રોજિંદા જીવનમાં હાસ્યને ઉત્તેજીત કરવાના મહત્વપૂર્ણ ફાયદાઓ શીખવે છે. હાસ્ય પીડા, તણાવ અને સંઘર્ષ માટે શક્તિશાળી મારણ તરીકે કામ કરે છે. સારું હાસ્ય કરતાં મન અને શરીરને સંતુલનમાં પાછું લાવવા માટે વધુ ઝડપથી કામ...